EK Landenteams 2012: een korte impressie
door redactie | 17-02-2012 om 10:01 uur
Ik loop binnen op dinsdag, de eerste dag van het toernooi. Over een klein uur zullen de Nederlandse heren voor het eerst in actie komen. De hal en eigenlijk het hele complex lijkt bevolkt door spelers in kleurige trainingspakken met de landennamen erop (sinds wanneer ligt Israel in Europa?)
Oh ja, sinds het EUROsongfestial). Verder veel officials met badges, wat pers en publiek,... mmmhh niet echt gezien nog. Gelukkig, ik heb het Nederlandse team gespot, in jawel, oranje! Dicky (Palyama red.) loopt vlak langs me, ik schud hem de hand en wens hem success. Hij bedankt me en glimlacht naar me.
Eerste wedstrijd; Erk Pang tegen Henrik Toth uit Hongarije, een lange Nederlander tegen een behoorlijk kleine Hongaar. Pang neemt meteen de lead met 4-0, wordt 8-2, 9-5, wissel op 11-5 voor Pang. 15-7, 19-8 en klaar met 21-8. Geen enkel problem met die Hongaar, geen vuiltje aan de lucht. In de 2e set begint de Hongaar sterk, hij komt zelfs met 6-5 voor. Erik speelt in deze fase hoofdzakelijk tegen zichzelf, maakt veel fouten, is daar gefrustreerd over. De concentratie is even minder, de scherpte weg. Pang gaat de 11-punten rust in met een achterstand van 8-11. De Nederlandse coach Gerben Bruijstens lijkt er niet gerust op en praat op Erik in. Is dit iets Nederlands? Het gaat te gemakkelijk en we worden gemakzuchtig, te relaxed?
Ondertussen op de baan ernaast, wordt een Engelse dame, zowaar toch een groot Europees badmintonland, ingemaakt door haar Schotse rivale, een zeer pijnlijk verlies voor Engeland.
Pang herpakt zich, komt op 14-12, 17-12, 20-12, en... 20-13 en dan de verlossende 21-13. Niet zonder een kreukje maar toch zeer overtuigend. Ik zie geen zweetdruppel op z’n voorhoofd, irritant!
Tweede heren single, mijn vriend (inmiddels) Dicky tegen Marton Szatker. Dicky lijkt niet nog niet echt begonnen, stand is wel 7-7 inmiddels, de Hongaar speelt sterk. Nederland 11-9 vóór bij de eerste pauze. Dan 14-14, 16-14, 16-16, 18-16, 19-19 oei, 20-20, en Palyama kruipt met z’n hakken over de sloot met 22-20. Dat wel.
Ondertussen wordt op de baan ernaast ook de tweede Engelse dame door een wel zeer aggresieve Schotse ingemaakt, eerste set 21-8! Nooit gedacht dat er in Schotland (zo goed) gebadmintond wordt.
Terug naar de wedstrijd, Dicky met 8-2 voor, lijkt er nu wel helemaal te zijn, de Hongaar maakt veel fouten, slaat ballen zomaar 2 meter uit en gaat de rust in met een 11-2 achterstand. Het wordt 15-2, nu zie ik waarom mijn vriend zo goed is, hij loopt geen stap te veel, verspilt geen energie en loopt alleen dat stapje harder als het nodig is. 19-4 en dan 21-5, wat een stand! Ik had het idee dat dat vooral op amateurnivo bestaat: de ene set gemakkelijk winnen met 21-13 en dan de volgende kansloos verliezen met 21-5 of zo. Onbegrijpelijk.
Even terug naar de derby Engeland-Schotland, zo'n beetje het Holland-België van het badminton (voor de Engelsen dan). Hier voltrekt zich bijna hetzelfde maar hier weet de Schotse die de eerste set met 21-8 won, maar net te winnen met 22-20.
Derde match voor Nederland: derde heren single (huh?) Jordy Hilbink tegen weer een Hongaar. Hilbrink pakt de eerste set netjes met 21-11. Tweede set niet zo gemakkelijk, Jordy kijkt tegen een 4-11 achterstand aan tijdens de eerste pauze, dan 7-14, 11-16, 15-19, 16, 17, 18, 19, 20 en hij doet het! Terug van 15-19 tot 21-19, geweldige recovery van die Hilbrink.
Terwijl de eerste heren dubbel begon verliet ik de hal, joeppie, dinsdag vandaag, vanavond zelf spelen (op Europees niveau)!
Robbert
